Storythai

วันศุกร์ไปสยามตั้งแต่เช้า

เวลาที่ไปไหนมาไหนคนเดียว ทุกอย่างมันดูเงียบจริงๆ

ทำให้เราหันไปมองสิ่งรอบตัวมากขึ้น คิดอะไรได้มากขึ้น

แต่ก็เหงามากขึ้นด้วย

นานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ที่ไม่ได้นั่งรถเมล์ รถไฟฟ้า

ตั้งแต่วันที่มีเธอ.. เธอดูแลเอาใจใส่เราอย่างดี

ไม่เคยให้เราต้องลำบาก ไม่ว่าเธอจะอยู่ไกลแค่ไหนก็มารับมาส่งเราได้ตลอด

มันทำให้การเดินทางด้วยตัวเองของเราวันนี้ดูลำบากมากทีเดียว

ทางเดินที่ไม่ไกล แต่กลับทำให้เราเหนื่อย

วันนี้ที่เซนทรัลเวิร์ลมีการแสดงภาพถ่ายเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม

" Earth From Above "

แต่ละภาพมาจากสถานที่ต่างกันจากทั่วทุกมุมโลก

ภาพถ่ายดูแปลกตา และน่าสนใจมากทีเดียว

ถ่ายได้ไม่กี่รูป กล้องดันแบตหมด.. เวรกรรมจริงๆ

El ATTEUF หุบเขา M'ZAB ประเทศแอลจีเรีย

น้ำพุ Grand Prismatic Spring, USA

เดินจากเซนทรัลเวิร์ลมาดูรูปไม่ถึง 10 นาที แล้วเดินกลับสยามอีก

เหนื่อยนะเนี่ย.. จะเป็นลมด้วย

พักเหนื่อยที่ R Burger.. ร้านเบอเกอร์เพื่อสุขภาพที่เพิ่งเปิดเร็วๆนี้เอง

วันนี้ตั้งใจจะมาถ่ายรีวิวร้านนี้ด้วย.. เซ็งตัวเองจริงๆ ไม่ยอมชาร์ตแบตกล้องง่ะ

ขออนุญาตยืมรูปจากพันทิพ ห้องก้นครัวนะคะ

All R Burger Photo by จอมมารเพนกวินฟ้า

ตอนแรกที่เข้าไปไม่มีลูกค้าเลย.. แต่หลังๆก็เริ่มทะยอยมากัน

เข้าไปงงๆ ครั้งแรกไม่รู้จะสั่งอะไร

สุดท้ายก็ได้.. คุโรซึเบอเกอร์ + นักเก็ตเต้าหู้ (แต่ในรูปเป็นมันฝรั่งทอดนะ)

จุดเด่นของเบอเกอร์เจ้านี้คือ แป้งซึ่งเรียกว่า "บันซึ" โฆษณาว่าผสมคอลาเจน

และใบโอบะมีกลิ่นหอม หลายคนบอกว่ามีกลิ่นหอมเหมือนน้ำหอม

แต่เราไม่รู้หรอก.. เพราะกินไปได้แค่สองคำ

รสชาติมันแปลกๆ แบบว่า It's not my taste

บางคนบอกว่าที่นี่อร่อยกว่า Mos Burger นะ แต่เราว่าไม่อะ  -  -*

ส่วนนัตเก็ตเต้าหู ขอบอกว่า อร่อยมากๆ

กินแล้วนุ่มมาก รสชาติก็ไม่เหมือนเต้าหู้เลย

ถ้ามีโอกาสไปทานร้านนี้อีก คงสั่งแต่นัตเก็ตเต้าหู้ล่ะ

พอทานในร้านเสร็จ เราก็ไปสั่ง take away

มีเบอเกอร์เต้าหู้ เบอเกอร์ไก่กับซอสบ๊วยญี่ปุ่น และคุโรซึเบอเกอร์

สั่งให้ที่รักแล้วก็เผื่อคนในบ้านด้วย

แต่ทุกคนลงมติเป็นเอกฉันท์ว่า สั่ง KFC ดีกว่า

ดูหนังเรื่อง The Strangers คนเดียว

เป็นการดูหนังคนเดียวในรอบ 7 ปีเลยมั้ง

หนังค่อนข้างกดดัน แต่ไม่พูดดีกว่าเดี๋ยวจะสปอย

http://www.thestrangers.net/

ตอนเย็นเธอมาทานข้าวด้วยกัน

แต่เราก็ยังคิดมาก แล้วก็ร้องไห้ไปตลอดทาง

เฮ้อ.. เพื่ออะไรก็ไม่รู้

--------------------------------------------------------------

หลังจากกลับมา.. เราก็มาทบทวนตัวเอง

คิดๆดูแล้ว ไม่เข้าใจเลยว่าตัวเองร้องไห้ทำไมนักหนา?

ทุกอย่างมันก็แค่ความกลัวของเราคนเดียวเท่านั้น

และทุกสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ มันก็เป็นผลจากการกระทำของเราทั้งสิ้น

ในที่สุดก็คิดได้ว่า เราควรจะทำทุกๆวันให้ดีที่สุด

ถึงแม้ว่าจะยังคิดมากอยู่บ้าง แต่ก็จะไม่บั่นทอนตัวเองอีกต่อไปแล้ว

เมื่อก่อนเรากลัวที่จะมองโลกในแง่ดี หรือกลัวที่จะคาดหวังอะไร

เพราะยิ่งเราคาดหวังไว้สูงเท่าไร เวลาผิดหวังมันก็จะยิ่งเจ็บ

แต่ต่อไปจะมองโลกในแง่ดีให้มากขึ้น จะไม่กลัวอะไรอีกแล้ว

เพราะถ้าสักวันเราจะต้องผิดหวัง..

จะคาดหวังมากหรือน้อยยังไงมันก็เจ็บเหมือนกัน

ตอนนี้เราควรจะกอบโกยความสุขเอาไว้เยอะๆดีกว่า

--------------------------------------------------------------

เมื่อวานชวนที่รักไปข้างนอกกัน

ตอนแรกไม่รู้จะไปที่ไหน เพราะเราแค่อยากอยู่ใกล้ๆเธอ

แต่สุดท้ายก็เลือกไปดูหนังเรื่อง Journey to the Center of the Earth

แล้วตอนเย็นไปทานชาบูที่ร้าน Shimi ซ.ประติพัทธ์ 19

คราวนี้กล้องพร้อม แบตเต็ม.. แต่ก็ไม่ได้ถ่ายรูปอีกล่ะ

ห่วงแต่กิน

ขอยืมรูปมาจากห้องก้นครัวอีกแล้ววว..

All Shimi Photo by บูมกุ้ง

ก่อนหน้านี้ร้านชิมิมีปัญหาเรื่องความล่าช้าในการเสิร์ฟอาหาร

แต่วันที่เราไปชาบูรอไม่ค่อยนาน

แต่ซูชินี่สิ.. สั่งตั้งแต่เข้าร้าน กินอิ่มยังไม่ได้เลย

ดูเหมือนระบบต่างๆยังไม่ค่อยพร้อม เพราะเป็นกิจการในครอบครัว

แต่ก็ยังโอเคนะ  *0*

ภายในร้านโดยรวมดูสะอาดมาก จัดร้านค่อนข้างน่านั่ง

น้ำซุปรสชาติไม่เข้มข้นนัก แต่ก็ยังดีกว่าน้ำซุปจืดๆของบาร์บีคิวพลาซ่า

น้ำจิ้มสุดยอดมากก ในรูปเป็นน้ำจิ้มชาบูดำ กับน้ำจิ้มงา

แต่วันที่เราไปทาน ได้น้ำจิ้มแครอท.. ชอบสุดๆ

ลักษณะเนื้อ แล่เป็นแผ่นบางๆดูน่ากิน อิอิ

แล้วก็ฟาดซะอิ่มเลย  *0*

วันนี้มีความสุขม๊ากกมากกก

^_______^

วันศุกร์ไปสยามตั้งแต่เช้า

เวลาที่ไปไหนมาไหนคนเดียว ทุกอย่างมันดูเงียบจริงๆ

ทำให้เราหันไปมองสิ่งรอบตัวมากขึ้น คิดอะไรได้มากขึ้น

แต่ก็เหงามากขึ้นด้วย

นานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ที่ไม่ได้นั่งรถเมล์ รถไฟฟ้า

ตั้งแต่วันที่มีเธอ.. เธอดูแลเอาใจใส่เราอย่างดี

ไม่เคยให้เราต้องลำบาก ไม่ว่าเธอจะอยู่ไกลแค่ไหนก็มารับมาส่งเราได้ตลอด

มันทำให้การเดินทางด้วยตัวเองของเราวันนี้ดูลำบากมากทีเดียว

ทางเดินที่ไม่ไกล แต่กลับทำให้เราเหนื่อย

วันนี้ที่เซนทรัลเวิร์ลมีการแสดงภาพถ่ายเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม

" Earth From Above "

แต่ละภาพมาจากสถานที่ต่างกันจากทั่วทุกมุมโลก

ภาพถ่ายดูแปลกตา และน่าสนใจมากทีเดียว

ถ่ายได้ไม่กี่รูป กล้องดันแบตหมด.. เวรกรรมจริงๆ

El ATTEUF หุบเขา M'ZAB ประเทศแอลจีเรีย

น้ำพุ Grand Prismatic Spring, USA

เดินจากเซนทรัลเวิร์ลมาดูรูปไม่ถึง 10 นาที แล้วเดินกลับสยามอีก

เหนื่อยนะเนี่ย.. จะเป็นลมด้วย

พักเหนื่อยที่ R Burger.. ร้านเบอเกอร์เพื่อสุขภาพที่เพิ่งเปิดเร็วๆนี้เอง

วันนี้ตั้งใจจะมาถ่ายรีวิวร้านนี้ด้วย.. เซ็งตัวเองจริงๆ ไม่ยอมชาร์ตแบตกล้องง่ะ

ขออนุญาตยืมรูปจากพันทิพ ห้องก้นครัวนะคะ

All R Burger Photo by จอมมารเพนกวินฟ้า

ตอนแรกที่เข้าไปไม่มีลูกค้าเลย.. แต่หลังๆก็เริ่มทะยอยมากัน

เข้าไปงงๆ ครั้งแรกไม่รู้จะสั่งอะไร

สุดท้ายก็ได้.. คุโรซึเบอเกอร์ + นักเก็ตเต้าหู้ (แต่ในรูปเป็นมันฝรั่งทอดนะ)

จุดเด่นของเบอเกอร์เจ้านี้คือ แป้งซึ่งเรียกว่า "บันซึ" โฆษณาว่าผสมคอลาเจน

และใบโอบะมีกลิ่นหอม หลายคนบอกว่ามีกลิ่นหอมเหมือนน้ำหอม

แต่เราไม่รู้หรอก.. เพราะกินไปได้แค่สองคำ

รสชาติมันแปลกๆ แบบว่า It's not my taste

บางคนบอกว่าที่นี่อร่อยกว่า Mos Burger นะ แต่เราว่าไม่อะ  -  -*

ส่วนนัตเก็ตเต้าหู ขอบอกว่า อร่อยมากๆ

กินแล้วนุ่มมาก รสชาติก็ไม่เหมือนเต้าหู้เลย

ถ้ามีโอกาสไปทานร้านนี้อีก คงสั่งแต่นัตเก็ตเต้าหู้ล่ะ

พอทานในร้านเสร็จ เราก็ไปสั่ง take away

มีเบอเกอร์เต้าหู้ เบอเกอร์ไก่กับซอสบ๊วยญี่ปุ่น และคุโรซึเบอเกอร์

สั่งให้ที่รักแล้วก็เผื่อคนในบ้านด้วย

แต่ทุกคนลงมติเป็นเอกฉันท์ว่า สั่ง KFC ดีกว่า

ดูหนังเรื่อง The Strangers คนเดียว

เป็นการดูหนังคนเดียวในรอบ 7 ปีเลยมั้ง

หนังค่อนข้างกดดัน แต่ไม่พูดดีกว่าเดี๋ยวจะสปอย

http://www.thestrangers.net/

ตอนเย็นเธอมาทานข้าวด้วยกัน

แต่เราก็ยังคิดมาก แล้วก็ร้องไห้ไปตลอดทาง

เฮ้อ.. เพื่ออะไรก็ไม่รู้

--------------------------------------------------------------

หลังจากกลับมา.. เราก็มาทบทวนตัวเอง

คิดๆดูแล้ว ไม่เข้าใจเลยว่าตัวเองร้องไห้ทำไมนักหนา?

ทุกอย่างมันก็แค่ความกลัวของเราคนเดียวเท่านั้น

และทุกสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ มันก็เป็นผลจากการกระทำของเราทั้งสิ้น

ในที่สุดก็คิดได้ว่า เราควรจะทำทุกๆวันให้ดีที่สุด

ถึงแม้ว่าจะยังคิดมากอยู่บ้าง แต่ก็จะไม่บั่นทอนตัวเองอีกต่อไปแล้ว

เมื่อก่อนเรากลัวที่จะมองโลกในแง่ดี หรือกลัวที่จะคาดหวังอะไร

เพราะยิ่งเราคาดหวังไว้สูงเท่าไร เวลาผิดหวังมันก็จะยิ่งเจ็บ

แต่ต่อไปจะมองโลกในแง่ดีให้มากขึ้น จะไม่กลัวอะไรอีกแล้ว

เพราะถ้าสักวันเราจะต้องผิดหวัง..

จะคาดหวังมากหรือน้อยยังไงมันก็เจ็บเหมือนกัน

ตอนนี้เราควรจะกอบโกยความสุขเอาไว้เยอะๆดีกว่า

--------------------------------------------------------------

เมื่อวานชวนที่รักไปข้างนอกกัน

ตอนแรกไม่รู้จะไปที่ไหน เพราะเราแค่อยากอยู่ใกล้ๆเธอ

แต่สุดท้ายก็เลือกไปดูหนังเรื่อง Journey to the Center of the Earth

แล้วตอนเย็นไปทานชาบูที่ร้าน Shimi ซ.ประติพัทธ์ 19

คราวนี้กล้องพร้อม แบตเต็ม.. แต่ก็ไม่ได้ถ่ายรูปอีกล่ะ

ห่วงแต่กิน

ขอยืมรูปมาจากห้องก้นครัวอีกแล้ววว..

All Shimi Photo by บูมกุ้ง

ก่อนหน้านี้ร้านชิมิมีปัญหาเรื่องความล่าช้าในการเสิร์ฟอาหาร

แต่วันที่เราไปชาบูรอไม่ค่อยนาน

แต่ซูชินี่สิ.. สั่งตั้งแต่เข้าร้าน กินอิ่มยังไม่ได้เลย

ดูเหมือนระบบต่างๆยังไม่ค่อยพร้อม เพราะเป็นกิจการในครอบครัว

แต่ก็ยังโอเคนะ  *0*

ภายในร้านโดยรวมดูสะอาดมาก จัดร้านค่อนข้างน่านั่ง

น้ำซุปรสชาติไม่เข้มข้นนัก แต่ก็ยังดีกว่าน้ำซุปจืดๆของบาร์บีคิวพลาซ่า

น้ำจิ้มสุดยอดมากก ในรูปเป็นน้ำจิ้มชาบูดำ กับน้ำจิ้มงา

แต่วันที่เราไปทาน ได้น้ำจิ้มแครอท.. ชอบสุดๆ

ลักษณะเนื้อ แล่เป็นแผ่นบางๆดูน่ากิน อิอิ

แล้วก็ฟาดซะอิ่มเลย  *0*

วันนี้มีความสุขม๊ากกมากกก

^_______^

วันนี้ก็เป็นวันที่ 6 แล้วสินะ ที่เราพยายามทำตัวให้มันดีขึ้น

ไม่ได้ฝืนตัวเองนะ แต่ก็อยากเลิกนิสัยไม่ดีๆของตัวเองเหมือนกัน

นิสัยที่เอาแต่ใจตัวเองมากๆ แล้วก็พูดอะไรไม่นึกถึงความรู้สึกคนอื่น

แต่เราก็พูดมาจากใจนะ ไม่ได้เสแสร้ง เพียงแต่มันอาจจะดูไม่สวยหรูเท่านั้น

ต่อไปก็จะพยายามเป็นคนน่ารักสำหรับพ่อแม่ แล้วก็เธอด้วย

ติดอยู่แต่เรื่องขี้เกียจนี่แหละ อยากจะแก้ไขเหมือนกัน

วันนี้ก็โดดเรียนอีกตามเคย เฮ้อ..

ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองขี้เกียจมากกกกกกก

ตั้งแต่สอบ mid-term เสร็จก็ยังไม่ได้ไปเรียนเลย

ไปมหาลัยทุกวัน ถ่อขับรถไปซึ่งไกลมาก แต่ไม่เข้าเรียน

ก็กลัวว่าจะขาดเกิน กลัวว่าจะต้องดรอปเทอม

เพราะแต่ละวิชา เรา absent ไปเยอะมากกก

อ่านหนังสือสอบ ielt ดีกว่า เผื่อไว้กันเรียนช้ากว่าชาวบ้านเค้า

ขอให้ทุกอย่างมันผ่านไปด้วยดีด้วยเถอะ เราก็จะพยายามเหมือนกัน

ตอนนี้ก็ดรอปไป 2 วิชาแล้ว.. เหลืออีก 3 ซึ่งดูท่าทางว่าจะไม่รอด

อยากขยันต้องทำไง?

วันศุกร์ไปสยามตั้งแต่เช้า

เวลาที่ไปไหนมาไหนคนเดียว ทุกอย่างมันดูเงียบจริงๆ

ทำให้เราหันไปมองสิ่งรอบตัวมากขึ้น คิดอะไรได้มากขึ้น

แต่ก็เหงามากขึ้นด้วย

นานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ที่ไม่ได้นั่งรถเมล์ รถไฟฟ้า

ตั้งแต่วันที่มีเธอ.. เธอดูแลเอาใจใส่เราอย่างดี

ไม่เคยให้เราต้องลำบาก ไม่ว่าเธอจะอยู่ไกลแค่ไหนก็มารับมาส่งเราได้ตลอด

มันทำให้การเดินทางด้วยตัวเองของเราวันนี้ดูลำบากมากทีเดียว

ทางเดินที่ไม่ไกล แต่กลับทำให้เราเหนื่อย

วันนี้ที่เซนทรัลเวิร์ลมีการแสดงภาพถ่ายเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม

" Earth From Above "

แต่ละภาพมาจากสถานที่ต่างกันจากทั่วทุกมุมโลก

ภาพถ่ายดูแปลกตา และน่าสนใจมากทีเดียว

ถ่ายได้ไม่กี่รูป กล้องดันแบตหมด.. เวรกรรมจริงๆ

El ATTEUF หุบเขา M'ZAB ประเทศแอลจีเรีย

น้ำพุ Grand Prismatic Spring, USA

เดินจากเซนทรัลเวิร์ลมาดูรูปไม่ถึง 10 นาที แล้วเดินกลับสยามอีก

เหนื่อยนะเนี่ย.. จะเป็นลมด้วย

พักเหนื่อยที่ R Burger.. ร้านเบอเกอร์เพื่อสุขภาพที่เพิ่งเปิดเร็วๆนี้เอง

วันนี้ตั้งใจจะมาถ่ายรีวิวร้านนี้ด้วย.. เซ็งตัวเองจริงๆ ไม่ยอมชาร์ตแบตกล้องง่ะ

ขออนุญาตยืมรูปจากพันทิพ ห้องก้นครัวนะคะ

All R Burger Photo by จอมมารเพนกวินฟ้า

ตอนแรกที่เข้าไปไม่มีลูกค้าเลย.. แต่หลังๆก็เริ่มทะยอยมากัน

เข้าไปงงๆ ครั้งแรกไม่รู้จะสั่งอะไร

สุดท้ายก็ได้.. คุโรซึเบอเกอร์ + นักเก็ตเต้าหู้ (แต่ในรูปเป็นมันฝรั่งทอดนะ)

จุดเด่นของเบอเกอร์เจ้านี้คือ แป้งซึ่งเรียกว่า "บันซึ" โฆษณาว่าผสมคอลาเจน

และใบโอบะมีกลิ่นหอม หลายคนบอกว่ามีกลิ่นหอมเหมือนน้ำหอม

แต่เราไม่รู้หรอก.. เพราะกินไปได้แค่สองคำ

รสชาติมันแปลกๆ แบบว่า It's not my taste

บางคนบอกว่าที่นี่อร่อยกว่า Mos Burger นะ แต่เราว่าไม่อะ  -  -*

ส่วนนัตเก็ตเต้าหู ขอบอกว่า อร่อยมากๆ

กินแล้วนุ่มมาก รสชาติก็ไม่เหมือนเต้าหู้เลย

ถ้ามีโอกาสไปทานร้านนี้อีก คงสั่งแต่นัตเก็ตเต้าหู้ล่ะ

พอทานในร้านเสร็จ เราก็ไปสั่ง take away

มีเบอเกอร์เต้าหู้ เบอเกอร์ไก่กับซอสบ๊วยญี่ปุ่น และคุโรซึเบอเกอร์

สั่งให้ที่รักแล้วก็เผื่อคนในบ้านด้วย

แต่ทุกคนลงมติเป็นเอกฉันท์ว่า สั่ง KFC ดีกว่า

ดูหนังเรื่อง The Strangers คนเดียว

เป็นการดูหนังคนเดียวในรอบ 7 ปีเลยมั้ง

หนังค่อนข้างกดดัน แต่ไม่พูดดีกว่าเดี๋ยวจะสปอย

http://www.thestrangers.net/

ตอนเย็นเธอมาทานข้าวด้วยกัน

แต่เราก็ยังคิดมาก แล้วก็ร้องไห้ไปตลอดทาง

เฮ้อ.. เพื่ออะไรก็ไม่รู้

--------------------------------------------------------------

หลังจากกลับมา.. เราก็มาทบทวนตัวเอง

คิดๆดูแล้ว ไม่เข้าใจเลยว่าตัวเองร้องไห้ทำไมนักหนา?

ทุกอย่างมันก็แค่ความกลัวของเราคนเดียวเท่านั้น

และทุกสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ มันก็เป็นผลจากการกระทำของเราทั้งสิ้น

ในที่สุดก็คิดได้ว่า เราควรจะทำทุกๆวันให้ดีที่สุด

ถึงแม้ว่าจะยังคิดมากอยู่บ้าง แต่ก็จะไม่บั่นทอนตัวเองอีกต่อไปแล้ว

เมื่อก่อนเรากลัวที่จะมองโลกในแง่ดี หรือกลัวที่จะคาดหวังอะไร

เพราะยิ่งเราคาดหวังไว้สูงเท่าไร เวลาผิดหวังมันก็จะยิ่งเจ็บ

แต่ต่อไปจะมองโลกในแง่ดีให้มากขึ้น จะไม่กลัวอะไรอีกแล้ว

เพราะถ้าสักวันเราจะต้องผิดหวัง..

จะคาดหวังมากหรือน้อยยังไงมันก็เจ็บเหมือนกัน

ตอนนี้เราควรจะกอบโกยความสุขเอาไว้เยอะๆดีกว่า

--------------------------------------------------------------

เมื่อวานชวนที่รักไปข้างนอกกัน

ตอนแรกไม่รู้จะไปที่ไหน เพราะเราแค่อยากอยู่ใกล้ๆเธอ

แต่สุดท้ายก็เลือกไปดูหนังเรื่อง Journey to the Center of the Earth

แล้วตอนเย็นไปทานชาบูที่ร้าน Shimi ซ.ประติพัทธ์ 19

คราวนี้กล้องพร้อม แบตเต็ม.. แต่ก็ไม่ได้ถ่ายรูปอีกล่ะ

ห่วงแต่กิน

ขอยืมรูปมาจากห้องก้นครัวอีกแล้ววว..

All Shimi Photo by บูมกุ้ง

ก่อนหน้านี้ร้านชิมิมีปัญหาเรื่องความล่าช้าในการเสิร์ฟอาหาร

แต่วันที่เราไปชาบูรอไม่ค่อยนาน

แต่ซูชินี่สิ.. สั่งตั้งแต่เข้าร้าน กินอิ่มยังไม่ได้เลย

ดูเหมือนระบบต่างๆยังไม่ค่อยพร้อม เพราะเป็นกิจการในครอบครัว

แต่ก็ยังโอเคนะ  *0*

ภายในร้านโดยรวมดูสะอาดมาก จัดร้านค่อนข้างน่านั่ง

น้ำซุปรสชาติไม่เข้มข้นนัก แต่ก็ยังดีกว่าน้ำซุปจืดๆของบาร์บีคิวพลาซ่า

น้ำจิ้มสุดยอดมากก ในรูปเป็นน้ำจิ้มชาบูดำ กับน้ำจิ้มงา

แต่วันที่เราไปทาน ได้น้ำจิ้มแครอท.. ชอบสุดๆ

ลักษณะเนื้อ แล่เป็นแผ่นบางๆดูน่ากิน อิอิ

แล้วก็ฟาดซะอิ่มเลย  *0*

วันนี้มีความสุขม๊ากกมากกก

^_______^

วันนี้ก็เป็นวันที่ 6 แล้วสินะ ที่เราพยายามทำตัวให้มันดีขึ้น

ไม่ได้ฝืนตัวเองนะ แต่ก็อยากเลิกนิสัยไม่ดีๆของตัวเองเหมือนกัน

นิสัยที่เอาแต่ใจตัวเองมากๆ แล้วก็พูดอะไรไม่นึกถึงความรู้สึกคนอื่น

แต่เราก็พูดมาจากใจนะ ไม่ได้เสแสร้ง เพียงแต่มันอาจจะดูไม่สวยหรูเท่านั้น

ต่อไปก็จะพยายามเป็นคนน่ารักสำหรับพ่อแม่ แล้วก็เธอด้วย

ติดอยู่แต่เรื่องขี้เกียจนี่แหละ อยากจะแก้ไขเหมือนกัน

วันนี้ก็โดดเรียนอีกตามเคย เฮ้อ..

ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองขี้เกียจมากกกกกกก

ตั้งแต่สอบ mid-term เสร็จก็ยังไม่ได้ไปเรียนเลย

ไปมหาลัยทุกวัน ถ่อขับรถไปซึ่งไกลมาก แต่ไม่เข้าเรียน

ก็กลัวว่าจะขาดเกิน กลัวว่าจะต้องดรอปเทอม

เพราะแต่ละวิชา เรา absent ไปเยอะมากกก

อ่านหนังสือสอบ ielt ดีกว่า เผื่อไว้กันเรียนช้ากว่าชาวบ้านเค้า

ขอให้ทุกอย่างมันผ่านไปด้วยดีด้วยเถอะ เราก็จะพยายามเหมือนกัน

ตอนนี้ก็ดรอปไป 2 วิชาแล้ว.. เหลืออีก 3 ซึ่งดูท่าทางว่าจะไม่รอด

อยากขยันต้องทำไง?

วันศุกร์ไปสยามตั้งแต่เช้า

เวลาที่ไปไหนมาไหนคนเดียว ทุกอย่างมันดูเงียบจริงๆ

ทำให้เราหันไปมองสิ่งรอบตัวมากขึ้น คิดอะไรได้มากขึ้น

แต่ก็เหงามากขึ้นด้วย

นานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ที่ไม่ได้นั่งรถเมล์ รถไฟฟ้า

ตั้งแต่วันที่มีเธอ.. เธอดูแลเอาใจใส่เราอย่างดี

ไม่เคยให้เราต้องลำบาก ไม่ว่าเธอจะอยู่ไกลแค่ไหนก็มารับมาส่งเราได้ตลอด

มันทำให้การเดินทางด้วยตัวเองของเราวันนี้ดูลำบากมากทีเดียว

ทางเดินที่ไม่ไกล แต่กลับทำให้เราเหนื่อย

วันนี้ที่เซนทรัลเวิร์ลมีการแสดงภาพถ่ายเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม

" Earth From Above "

แต่ละภาพมาจากสถานที่ต่างกันจากทั่วทุกมุมโลก

ภาพถ่ายดูแปลกตา และน่าสนใจมากทีเดียว

ถ่ายได้ไม่กี่รูป กล้องดันแบตหมด.. เวรกรรมจริงๆ

El ATTEUF หุบเขา M'ZAB ประเทศแอลจีเรีย

น้ำพุ Grand Prismatic Spring, USA

เดินจากเซนทรัลเวิร์ลมาดูรูปไม่ถึง 10 นาที แล้วเดินกลับสยามอีก

เหนื่อยนะเนี่ย.. จะเป็นลมด้วย

พักเหนื่อยที่ R Burger.. ร้านเบอเกอร์เพื่อสุขภาพที่เพิ่งเปิดเร็วๆนี้เอง

วันนี้ตั้งใจจะมาถ่ายรีวิวร้านนี้ด้วย.. เซ็งตัวเองจริงๆ ไม่ยอมชาร์ตแบตกล้องง่ะ

ขออนุญาตยืมรูปจากพันทิพ ห้องก้นครัวนะคะ

All R Burger Photo by จอมมารเพนกวินฟ้า

ตอนแรกที่เข้าไปไม่มีลูกค้าเลย.. แต่หลังๆก็เริ่มทะยอยมากัน

เข้าไปงงๆ ครั้งแรกไม่รู้จะสั่งอะไร

สุดท้ายก็ได้.. คุโรซึเบอเกอร์ + นักเก็ตเต้าหู้ (แต่ในรูปเป็นมันฝรั่งทอดนะ)

จุดเด่นของเบอเกอร์เจ้านี้คือ แป้งซึ่งเรียกว่า "บันซึ" โฆษณาว่าผสมคอลาเจน

และใบโอบะมีกลิ่นหอม หลายคนบอกว่ามีกลิ่นหอมเหมือนน้ำหอม

แต่เราไม่รู้หรอก.. เพราะกินไปได้แค่สองคำ

รสชาติมันแปลกๆ แบบว่า It's not my taste

บางคนบอกว่าที่นี่อร่อยกว่า Mos Burger นะ แต่เราว่าไม่อะ  -  -*

ส่วนนัตเก็ตเต้าหู ขอบอกว่า อร่อยมากๆ

กินแล้วนุ่มมาก รสชาติก็ไม่เหมือนเต้าหู้เลย

ถ้ามีโอกาสไปทานร้านนี้อีก คงสั่งแต่นัตเก็ตเต้าหู้ล่ะ

พอทานในร้านเสร็จ เราก็ไปสั่ง take away

มีเบอเกอร์เต้าหู้ เบอเกอร์ไก่กับซอสบ๊วยญี่ปุ่น และคุโรซึเบอเกอร์

สั่งให้ที่รักแล้วก็เผื่อคนในบ้านด้วย

แต่ทุกคนลงมติเป็นเอกฉันท์ว่า สั่ง KFC ดีกว่า

ดูหนังเรื่อง The Strangers คนเดียว

เป็นการดูหนังคนเดียวในรอบ 7 ปีเลยมั้ง

หนังค่อนข้างกดดัน แต่ไม่พูดดีกว่าเดี๋ยวจะสปอย

http://www.thestrangers.net/

ตอนเย็นเธอมาทานข้าวด้วยกัน

แต่เราก็ยังคิดมาก แล้วก็ร้องไห้ไปตลอดทาง

เฮ้อ.. เพื่ออะไรก็ไม่รู้

--------------------------------------------------------------

หลังจากกลับมา.. เราก็มาทบทวนตัวเอง

คิดๆดูแล้ว ไม่เข้าใจเลยว่าตัวเองร้องไห้ทำไมนักหนา?

ทุกอย่างมันก็แค่ความกลัวของเราคนเดียวเท่านั้น

และทุกสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ มันก็เป็นผลจากการกระทำของเราทั้งสิ้น

ในที่สุดก็คิดได้ว่า เราควรจะทำทุกๆวันให้ดีที่สุด

ถึงแม้ว่าจะยังคิดมากอยู่บ้าง แต่ก็จะไม่บั่นทอนตัวเองอีกต่อไปแล้ว

เมื่อก่อนเรากลัวที่จะมองโลกในแง่ดี หรือกลัวที่จะคาดหวังอะไร

เพราะยิ่งเราคาดหวังไว้สูงเท่าไร เวลาผิดหวังมันก็จะยิ่งเจ็บ

แต่ต่อไปจะมองโลกในแง่ดีให้มากขึ้น จะไม่กลัวอะไรอีกแล้ว

เพราะถ้าสักวันเราจะต้องผิดหวัง..

จะคาดหวังมากหรือน้อยยังไงมันก็เจ็บเหมือนกัน

ตอนนี้เราควรจะกอบโกยความสุขเอาไว้เยอะๆดีกว่า

--------------------------------------------------------------

เมื่อวานชวนที่รักไปข้างนอกกัน

ตอนแรกไม่รู้จะไปที่ไหน เพราะเราแค่อยากอยู่ใกล้ๆเธอ

แต่สุดท้ายก็เลือกไปดูหนังเรื่อง Journey to the Center of the Earth

แล้วตอนเย็นไปทานชาบูที่ร้าน Shimi ซ.ประติพัทธ์ 19

คราวนี้กล้องพร้อม แบตเต็ม.. แต่ก็ไม่ได้ถ่ายรูปอีกล่ะ

ห่วงแต่กิน

ขอยืมรูปมาจากห้องก้นครัวอีกแล้ววว..

All Shimi Photo by บูมกุ้ง

ก่อนหน้านี้ร้านชิมิมีปัญหาเรื่องความล่าช้าในการเสิร์ฟอาหาร

แต่วันที่เราไปชาบูรอไม่ค่อยนาน

แต่ซูชินี่สิ.. สั่งตั้งแต่เข้าร้าน กินอิ่มยังไม่ได้เลย

ดูเหมือนระบบต่างๆยังไม่ค่อยพร้อม เพราะเป็นกิจการในครอบครัว

แต่ก็ยังโอเคนะ  *0*

ภายในร้านโดยรวมดูสะอาดมาก จัดร้านค่อนข้างน่านั่ง

น้ำซุปรสชาติไม่เข้มข้นนัก แต่ก็ยังดีกว่าน้ำซุปจืดๆของบาร์บีคิวพลาซ่า

น้ำจิ้มสุดยอดมากก ในรูปเป็นน้ำจิ้มชาบูดำ กับน้ำจิ้มงา

แต่วันที่เราไปทาน ได้น้ำจิ้มแครอท.. ชอบสุดๆ

ลักษณะเนื้อ แล่เป็นแผ่นบางๆดูน่ากิน อิอิ

แล้วก็ฟาดซะอิ่มเลย  *0*

วันนี้มีความสุขม๊ากกมากกก

^_______^

วันนี้ก็เป็นวันที่ 6 แล้วสินะ ที่เราพยายามทำตัวให้มันดีขึ้น

ไม่ได้ฝืนตัวเองนะ แต่ก็อยากเลิกนิสัยไม่ดีๆของตัวเองเหมือนกัน

นิสัยที่เอาแต่ใจตัวเองมากๆ แล้วก็พูดอะไรไม่นึกถึงความรู้สึกคนอื่น

แต่เราก็พูดมาจากใจนะ ไม่ได้เสแสร้ง เพียงแต่มันอาจจะดูไม่สวยหรูเท่านั้น

ต่อไปก็จะพยายามเป็นคนน่ารักสำหรับพ่อแม่ แล้วก็เธอด้วย

ติดอยู่แต่เรื่องขี้เกียจนี่แหละ อยากจะแก้ไขเหมือนกัน

วันนี้ก็โดดเรียนอีกตามเคย เฮ้อ..

ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองขี้เกียจมากกกกกกก

ตั้งแต่สอบ mid-term เสร็จก็ยังไม่ได้ไปเรียนเลย

ไปมหาลัยทุกวัน ถ่อขับรถไปซึ่งไกลมาก แต่ไม่เข้าเรียน

ก็กลัวว่าจะขาดเกิน กลัวว่าจะต้องดรอปเทอม

เพราะแต่ละวิชา เรา absent ไปเยอะมากกก

อ่านหนังสือสอบ ielt ดีกว่า เผื่อไว้กันเรียนช้ากว่าชาวบ้านเค้า

ขอให้ทุกอย่างมันผ่านไปด้วยดีด้วยเถอะ เราก็จะพยายามเหมือนกัน

ตอนนี้ก็ดรอปไป 2 วิชาแล้ว.. เหลืออีก 3 ซึ่งดูท่าทางว่าจะไม่รอด

อยากขยันต้องทำไง?

เมื่อวานนี้ทะเลาะกับที่รัก

ทะเราะกันแรงมาก.. แรงที่สุดตั้งแต่คบกันมา

แต่ก่อนเราเอาแต่ใจตัวเองมาก

ไม่พอใจก็ใช้อารมณ์ตลอด

แต่เธอก็ยังใจเย็นและอดทนกับเราเรื่อยมา

ปัจจุบัน.. เราพยายามเปลี่ยนตัวเองเป็นคนที่ดีขึ้น

และเราก็คิดว่าเราเปลี่ยนไปเยอะมากๆ

เวลาไม่ชอบอะไรก็จะพยายามพูดกับเธอดีๆ

พยายามไม่เป็นภาระให้เธอ และให้ในสิ่งที่เธอต้องการ

แต่หลายครั้งที่เธอมักจะทำเสียงรำคาญใส่เรา

เราไม่เข้าใจ.. ในเมื่อเราทำดี แล้วทำไมเธอถึงแย่ลง?

เวลาเราพูดว่าไม่ชอบหรือไม่อยากให้เธอทำอะไร

เธอก็ได้แต่ฟัง ไม่พูดอะไร และเธอก็ยังทำอีก

บางอย่างที่เธอบอกว่าจะทำ จะพยายาม

แต่เราแทบไม่เห็นเลย..

เหมือนเธอเอาแต่พูดเท่านั้น.. เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอคิดจะพยายามรึเปล่า

เราบอกเธอเสมอว่า.. เธอเป็นคนที่ดีที่สุด

ได้โปรดรักษาคนดีคนนั้นเอาไว้ อย่าได้เปลี่ยนไปเลยนะ

เราเหนื่อยที่จะพูดบางสิ่งกับเธอ

เพราะคิดว่าพูดไปก็เท่านั้น

เราไม่รู้จะแสดงออกหรือระบายยังไง

เราบอกแล้วว่าเราต้องการเพียงแค่คนที่รับฟังเราด้วยความเต็มใจ

เวลาเราทุกข์ใจ เราอยากรู้สึกว่ามีคนบางคนอยู่ข้างเราเสมอ

แต่ตอนนี้มันหายไปไหน?

เรารู้ว่าเธอก็อดทนกับเรามามาก

เมื่อวานมันคงถึงขีดสุด.. ที่เราต่างคนก็พยายามจะทำร้ายกันเอง

อาจจะตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจ

แต่สุดท้ายแล้ว ทุกอย่างมันก็จบลงตรง"ความรัก"

เราต่างเรียนรู้ว่า จริงๆแล้วเรารักกันมาก และไม่อยากให้อีกฝ่ายจากไปไหน

เมื่อคืนนี้อาจจะเป็นบทเรียนที่คุ้มค่าก็ได้?

,, Postscript ,,

วันนี้ซื้อของขวัญวันเกิดให้ที่รักย้อนหลัง

หวังว่าเธอคงชอบนะ(เพราะเราชอบมันมาก อิอิ)

ขอโทษนะที่ให้ช้าไป

..รักษาสุขภาพด้วยค่ะ