Storythai

วันศุกร์ไปสยามตั้งแต่เช้า

เวลาที่ไปไหนมาไหนคนเดียว ทุกอย่างมันดูเงียบจริงๆ

ทำให้เราหันไปมองสิ่งรอบตัวมากขึ้น คิดอะไรได้มากขึ้น

แต่ก็เหงามากขึ้นด้วย

นานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ที่ไม่ได้นั่งรถเมล์ รถไฟฟ้า

ตั้งแต่วันที่มีเธอ.. เธอดูแลเอาใจใส่เราอย่างดี

ไม่เคยให้เราต้องลำบาก ไม่ว่าเธอจะอยู่ไกลแค่ไหนก็มารับมาส่งเราได้ตลอด

มันทำให้การเดินทางด้วยตัวเองของเราวันนี้ดูลำบากมากทีเดียว

ทางเดินที่ไม่ไกล แต่กลับทำให้เราเหนื่อย

วันนี้ที่เซนทรัลเวิร์ลมีการแสดงภาพถ่ายเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม

" Earth From Above "

แต่ละภาพมาจากสถานที่ต่างกันจากทั่วทุกมุมโลก

ภาพถ่ายดูแปลกตา และน่าสนใจมากทีเดียว

ถ่ายได้ไม่กี่รูป กล้องดันแบตหมด.. เวรกรรมจริงๆ

El ATTEUF หุบเขา M'ZAB ประเทศแอลจีเรีย

น้ำพุ Grand Prismatic Spring, USA

เดินจากเซนทรัลเวิร์ลมาดูรูปไม่ถึง 10 นาที แล้วเดินกลับสยามอีก

เหนื่อยนะเนี่ย.. จะเป็นลมด้วย

พักเหนื่อยที่ R Burger.. ร้านเบอเกอร์เพื่อสุขภาพที่เพิ่งเปิดเร็วๆนี้เอง

วันนี้ตั้งใจจะมาถ่ายรีวิวร้านนี้ด้วย.. เซ็งตัวเองจริงๆ ไม่ยอมชาร์ตแบตกล้องง่ะ

ขออนุญาตยืมรูปจากพันทิพ ห้องก้นครัวนะคะ

All R Burger Photo by จอมมารเพนกวินฟ้า

ตอนแรกที่เข้าไปไม่มีลูกค้าเลย.. แต่หลังๆก็เริ่มทะยอยมากัน

เข้าไปงงๆ ครั้งแรกไม่รู้จะสั่งอะไร

สุดท้ายก็ได้.. คุโรซึเบอเกอร์ + นักเก็ตเต้าหู้ (แต่ในรูปเป็นมันฝรั่งทอดนะ)

จุดเด่นของเบอเกอร์เจ้านี้คือ แป้งซึ่งเรียกว่า "บันซึ" โฆษณาว่าผสมคอลาเจน

และใบโอบะมีกลิ่นหอม หลายคนบอกว่ามีกลิ่นหอมเหมือนน้ำหอม

แต่เราไม่รู้หรอก.. เพราะกินไปได้แค่สองคำ

รสชาติมันแปลกๆ แบบว่า It's not my taste

บางคนบอกว่าที่นี่อร่อยกว่า Mos Burger นะ แต่เราว่าไม่อะ  -  -*

ส่วนนัตเก็ตเต้าหู ขอบอกว่า อร่อยมากๆ

กินแล้วนุ่มมาก รสชาติก็ไม่เหมือนเต้าหู้เลย

ถ้ามีโอกาสไปทานร้านนี้อีก คงสั่งแต่นัตเก็ตเต้าหู้ล่ะ

พอทานในร้านเสร็จ เราก็ไปสั่ง take away

มีเบอเกอร์เต้าหู้ เบอเกอร์ไก่กับซอสบ๊วยญี่ปุ่น และคุโรซึเบอเกอร์

สั่งให้ที่รักแล้วก็เผื่อคนในบ้านด้วย

แต่ทุกคนลงมติเป็นเอกฉันท์ว่า สั่ง KFC ดีกว่า

ดูหนังเรื่อง The Strangers คนเดียว

เป็นการดูหนังคนเดียวในรอบ 7 ปีเลยมั้ง

หนังค่อนข้างกดดัน แต่ไม่พูดดีกว่าเดี๋ยวจะสปอย

http://www.thestrangers.net/

ตอนเย็นเธอมาทานข้าวด้วยกัน

แต่เราก็ยังคิดมาก แล้วก็ร้องไห้ไปตลอดทาง

เฮ้อ.. เพื่ออะไรก็ไม่รู้

--------------------------------------------------------------

หลังจากกลับมา.. เราก็มาทบทวนตัวเอง

คิดๆดูแล้ว ไม่เข้าใจเลยว่าตัวเองร้องไห้ทำไมนักหนา?

ทุกอย่างมันก็แค่ความกลัวของเราคนเดียวเท่านั้น

และทุกสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ มันก็เป็นผลจากการกระทำของเราทั้งสิ้น

ในที่สุดก็คิดได้ว่า เราควรจะทำทุกๆวันให้ดีที่สุด

ถึงแม้ว่าจะยังคิดมากอยู่บ้าง แต่ก็จะไม่บั่นทอนตัวเองอีกต่อไปแล้ว

เมื่อก่อนเรากลัวที่จะมองโลกในแง่ดี หรือกลัวที่จะคาดหวังอะไร

เพราะยิ่งเราคาดหวังไว้สูงเท่าไร เวลาผิดหวังมันก็จะยิ่งเจ็บ

แต่ต่อไปจะมองโลกในแง่ดีให้มากขึ้น จะไม่กลัวอะไรอีกแล้ว

เพราะถ้าสักวันเราจะต้องผิดหวัง..

จะคาดหวังมากหรือน้อยยังไงมันก็เจ็บเหมือนกัน

ตอนนี้เราควรจะกอบโกยความสุขเอาไว้เยอะๆดีกว่า

--------------------------------------------------------------

เมื่อวานชวนที่รักไปข้างนอกกัน

ตอนแรกไม่รู้จะไปที่ไหน เพราะเราแค่อยากอยู่ใกล้ๆเธอ

แต่สุดท้ายก็เลือกไปดูหนังเรื่อง Journey to the Center of the Earth

แล้วตอนเย็นไปทานชาบูที่ร้าน Shimi ซ.ประติพัทธ์ 19

คราวนี้กล้องพร้อม แบตเต็ม.. แต่ก็ไม่ได้ถ่ายรูปอีกล่ะ

ห่วงแต่กิน

ขอยืมรูปมาจากห้องก้นครัวอีกแล้ววว..

All Shimi Photo by บูมกุ้ง

ก่อนหน้านี้ร้านชิมิมีปัญหาเรื่องความล่าช้าในการเสิร์ฟอาหาร

แต่วันที่เราไปชาบูรอไม่ค่อยนาน

แต่ซูชินี่สิ.. สั่งตั้งแต่เข้าร้าน กินอิ่มยังไม่ได้เลย

ดูเหมือนระบบต่างๆยังไม่ค่อยพร้อม เพราะเป็นกิจการในครอบครัว

แต่ก็ยังโอเคนะ  *0*

ภายในร้านโดยรวมดูสะอาดมาก จัดร้านค่อนข้างน่านั่ง

น้ำซุปรสชาติไม่เข้มข้นนัก แต่ก็ยังดีกว่าน้ำซุปจืดๆของบาร์บีคิวพลาซ่า

น้ำจิ้มสุดยอดมากก ในรูปเป็นน้ำจิ้มชาบูดำ กับน้ำจิ้มงา

แต่วันที่เราไปทาน ได้น้ำจิ้มแครอท.. ชอบสุดๆ

ลักษณะเนื้อ แล่เป็นแผ่นบางๆดูน่ากิน อิอิ

แล้วก็ฟาดซะอิ่มเลย  *0*

วันนี้มีความสุขม๊ากกมากกก

^_______^